ESA’nın Herschel Gözlemevi altdev (subgiants) bir yıldızın çevresindeki toz diskini görüntüledi. Güneş benzeri yıldızlar çekirdeklerindeki hidrojeni milyarlarca yıl yaktıktan sonra yakıtını tüketir ve şişmeye başlar. Yıldız kırmızı dev haline gelmeden önce bir altdeve dönüşür. ‘Emekli’ yıldız çevresindeki gezegenler, asteroitler ve…
NASA’nın Hubble Uzay Teleskopu kozmik uzaklıkları ölçmek için kullanılan süpernovalardan en uzaktakini bulma arayışı sonuç verdi. Süpernovanın kırmızıya kayma değeri 1,914 olup 10 milyar yıl önce patladığı sanılıyor. Patlamanın olduğu zamana bakıldığında yıldızın evrenin oluştuğu sıralarda doğduğu sonucunda ulaşılıyor.
Süpernovalarının iki farklı türü olduğuna inanılır. Gökbilimciler Tip-Iax olarak adlandırılan yeni bir süpernova türü keşfetti. Yeni bir tür olan Tip Iax, Tip Ia’ya göre daha az enerjili ve sönük bir patlamadır. Her iki tür de beyaz cüceler aktif rol oynasa da, Tip Iax’dan tamamen beyaz cüce sorumlu değil.
W3 adlı büyük bir yıldız oluşum bölgesini görüntüleyen ESA’nın Herschel Uzay Gözlemevi büyük kütleli yıldızların doğumuyla ilgili sır perdesini aralıyor.
Dev moleküler bulut yapısıyla muzzam bir yıldız doğumevi olan 6200 ışık yılı uzaklıktaki W3, Samanyolu’nun ana sarmal kollarından olan Kahraman Kolu’nda yer alıyor.
Gökbilimciler NASA’nın da katkı sağladığı ESA’ya ait Herschel Uzay Gözlemevi yardımıyla şimdiye kadar keşfedilmiş en genç yıldız grubu buldu. Önyıldızları çevreleyen yoğun gaz ve toz bulutu görülmelerini zorlaştırıyor. Yeni keşfedilen 15 önyıldızın Güneş Sistemi’ne yakın Avcı (Orion) takımyıldızında bulunması ise başka bir ilginç nokta.
NASA’nın Swift uydusu gökadamızın merkezinden yayılan X-ışınlarını tararken daha önceden bilinmeyen parçalanmış bir yıldızın kalıntılarını ortaya çıkardı. Samanyolu’nun bilinen en geç süpernovası olan kalıntı G306.3-09 bölgesinde yer alıyor. Gökbilimciler Samanyolu’nda her yüzyılda bir ya da iki süpernova patlaması gerçekleştiğini düşünürler.
ALMA ile gerçekleştirilen gözlemler evrendeki yıldız doğumunun en hareketli olduğu dönemleri düşünüldüğünden çok daha önceye taşıdı. Yıldız doğumlarının en şiddetli patlamalarının Evren’in erken dönemlerinde çok büyük, parlak gökadalarda meydana geldiği düşünülüyor.
NASA’nın Hubble Uzay Teleskopu uzun süreli gözlemleri sonucunda bilinen en eski yıldızın yaşını belirledi.
Yıldızın önce 14,5 milyar yıl (artı eksi 0,8 milyar yıl) yaşında olduğu sanıldı. Ancak evrenin 13,8 milyar yıl yaşında olması nedeniyle belirsizliğin ‘eksi’ tarafını göz önünde bulundurmak gerekir.
ABD Carnegie Bilim Enstitüsü’nden Michele Fumagalli’nin başını çeken bir ekip son derece ender rastlanan üçlü bir kuasar sistemi keşfetti. Kuasarlar merkezlerinde dev karadeliklerin bulunduğu son derece parlak ve güçlü enerjik kaynaklardır. Sistem 9 milyar ışık yılı uzaklıkta bulunuyor.
Güneş’e en yakın üçüncü konumda olan yıldız sistemi bulundu. Bu 1916’dan bu yana keşfedilen en yakın çift yıldız sistemidir. İkili yıldız hidrojen füzyonu gerçekleştiremeyecek kadar küçük ancak yeterince sıcak olan kahverengi cüce sınıfındadır. Sonuç olarak bu cisimler Güneş’e göre daha soğuk ve daha az parlaktır.