Spitzer Uzay Teleskopu verileriyle yola çıkan gökbilimciler evrenin genişleme hızı olarak bilinen Hubble sabiti için en hassas ölçümü gerçekleştirdi. İlk olarak 1920’lerde Edwin P. Hubble tarafından ortaya atılan Hubble sabiti, evrenin 13,7 milyar yıl önce Büyük Patlama sonucunda oluştuğunun bir kanıtıdır.
Hubble Uzay Teleskopu yakınımızdaki bir gökadanın olağanüstü bir görüntüsünü elde etti. Görüntüde uzak gökadalar, yakın plandaki yıldızlar arasında görülen gökada NGC 4183 adıyla biliniyor. 55 milyon ışık yılı uzağımızdaki gökada 80 000 ışık yılı genişliğe sahip. Bu büyüklüğüyle Samanyolu’ndan biraz küçük.
27 Eylül 2012’de gerçekleşen güneş patlamasının ardından Dünya’ya 30 Eylül 2012’de ulaşan parçacıklar, görüntüdeki gibi güzel bir görüntüye neden oldu.
Ulusal Okyanus ve Atmosfer Derneği (NOAA) tarafından fırtınalar G1 ile G5 arasında sınıflandırılıyor. Bu fırtına ise G3 yani orta şiddetteydi.
Avrupa Uzay Ajansı (ESA)’nın Venüs Express aracı, Venüs atmosferinde karbondioksit buz veya kar haline geldiği soğuk bir alan keşfetti. Venüs gezegeni kalın karbondioksit atmosferi nedeniyle sıcak bir yüzeye sahip ve bu nedenle de Dünya’nın kötü şartlara sahip ikizi olarak bilinir.
Yaklaşık bir yıl sonra C/2012 S1 (ISON) yaşayan herkesin büyük bir olasılıkla göreceği en parlak kuyrukluyıldız olacak. Ne kadar parlak olacağı ise gökbilimciler arasında bir tartışma konusu. Tahminlere göre ISON 2013 yılının Kasım ayı sonunda Güneş’e 1,8 milyon km kadar yaklaşacak.
Merak (Curiosity) Mars’ta eskiden içinden gürül gürül su akan bir dere keşfetti. Önceki Mars görevlerinde Mars’ta eskiden su olduğuna ilişkin kanıtlar vardı, ancak ilk kez dere yataklarında görülen çakıllar ve su izlerinin yer aldığı kayalar görüntülendi.
Taşların boyutları ve şekilleri bir zamanlar akan suyun ipuçlarını taşıyor.
NASA’nın Ay Yörünge Keşif Aracı’ndaki kameraları kullanan bilimciler yüksek çözünürlüklü topografik haritalar yaparak yüzeyin 3 boyutlu görüntülerini elde ettiler. Bu görüntüleri kırmızı-mavi/yeşil yani 3 boyutlu gözlüklerinizle izleyebilirsiniz.
3 boyutlu görüntüler araştırmacıların Ay yüzeyini daha iyi anlamasını sağlar.
ESO’nun La Silla Gözlemevi’nden alınan bu yeni görüntüde Martı Bulutsusu olarak adlandırılan yıldız doğumevinin bir kısmı görülmektedir. Sharpless 2-292 olarak da bilinen bu gaz bulutu martının başını oluşturuyormuş gibi görünür ve kalbinde yatan çok sıcak genç yıldızlardan gelen enerjili ışınımdan dolayı parıldar.
Profesyonel bir fotoğrafçının çektiği fotoğrafları birleştirerek elde ettiği derin boyutlu bir görüntü gibi, gökbilimcilerde insanlığın şimdiye kadar gördüğü en güzel ve en derin görüntüyü elde etti. XDF yöntemiyle elde edilen derin alan fotoğrafı, Hubble Uzay Teleskopu’nun son 10 yılda çektiği fotoğrafların birleştirilmesiyle elde edildi.
Cassini Satürn’ün güney kutbundan dev gezegeni çekerek bu güzel görüntüyü Dünya’ya iletti.
Satürn bu görüntüde kuzeye ve sola 16 derecelik yatık bir şekilde görülmektedir. Görüş alanına giren halkaların bir kısmı ise ışıksız ve koyu renkte göze çarpıyor. Halkalar gezegenin güney yarımküresinde geniş bir gölge bırakmaktadır.