İngiliz gökbilimci ekibi yaklaşık 20 yıl süren çalışmanın ardından Pluto’da karbon monoksit gazı olduğunu keşfetti. Daha önce birkaç yüz km’lik ince bir atmosferi olduğu sanılan Pluto’nun sanılanın aksine 3000 km’den daha fazla kalınlıkta bir atmosferi olduğu belirlendi. Bu uzaklık Pluto’nun uydusu Charon ile olan uzaklığının neredeyse çeyreği kadar.
Messenger uzay aracı Merkür’ün yörünegesine oturduktan sonra elde ettiği ilk görüntüleri dünyayla paylaştı. Araç Merkür çevresindeki eliptik yörüngesini iki günde bir tamamlıyor. Daha önce MESSENGER’ın yörüngeye oturduktan sonra neler yapacağını yazmıştık. Şimdi sıra gelen ilk görüntülerin yayınında…
Vesta hangi sınıfa giriyor? Gökbilimcilerin çoğuna göre asteroit olan Vesta, Mars ile Jüpiter arasındaki asteroit kuşağında yer alıyor. Buna karşılık 530 km’lik çapıyla Vesta bu alandaki şekilsiz, molozdan olma en büyüğünün çapı 100 km’ye varan asteroitlerden daha büyüktür. Diğer özelliği ise katmanlı olan iç yapısı.
Titan’da yağmur yağıyor. Satürn’deki bahar uydusu Titan’da da nisan yağmurlarını getirmişe benziyor. Satürn Sistemini inceleyen Cassini uzay aracı Titan’ın ekvatoral çöllerine inen metan yağmurlarını görüntüledi. Böylece bilim insanları ilk kez Titan’da düşük enlemlerde yağmur yağdığını görmüş oldular.
NASA’nın MESSENGER uzay aracı 17 Mart’ta Merkür yörüngesine oturacak. Bu, gezegen keşiflerinde yeni ufuklar açacak bir olaydır. Araştırmacılar böylece bir karasal gezegeni, daha iyi ve uzun süreyle inceleyebilecek. Akla şu soru gelebilir: Aracın yörüngeye oturması neden bu kadar uzun sürdü?
Cassini uzay aracı bol kraterli Satürn uydusu Rhea’nın güneyinde, halkaların üstüne konmuş gibi görünen Dione’yi içeren sıradışı bir görüntü elde etti.
Rhea 1528 km ve Dione 1123 km çapındadır. Görüntü 11 Ocak 2011 tarihinde Cassini’nin dar açılı kamerası yardımıyla görünür ışıkla alındı.
Son zamanlarda haber bültenlerinde ve gazetelerde güneş fazlaca yer almaya başladı. Güneş’teki hareketlilik haber değeri taşır, çünkü Güneş uzun zamandır oldukça sessizdi. Gökbilimciler bir süredir Güneş’te uzun süren minimumu açıklamaya çalışıyor. Yapılan bilgisayar benzetimleriyle bir sonuca ulaşıldı.
Kasım 2010’da Icarus adlı bir bilim dergisinde John Matese ve Daniel Whitmire adlı iki astrofizikçi Oort Bulutu’nda Jüpiter’den daha büyük olan bir cismin olduğunu ileri sürdüler. Araştırmacılar sözde gezegene “Tyhce” adını verdiler. Bunun için de WISE ile elde edilen verileri kanıt olarak gösterdiler.
Başka bir dünyadan bakan göze göre Güneş Sistemimiz nasıl görünürdü? NASA’nın MESSENGER uzay aracı ile bu soruya yanıt vermek için bir çalışma yapıldı. Yeni çalışma, daha önce de Gezgin-1 aracının 1990 yılında yolladığı Dünya görüntüsüne ek olarak çekilen 34 görüntünün birleştirilmesiyle elde edildi.
Güneş’i gözlemek üzere 11 Şubat 2010’da Cape Canaveral Uzay Üssü’nden fırlatılan Güneş Dinamikleri Gözlemevi (Solar Dynamics Observatory-SDO) yeni ve müthiş bir güneş patlaması yakaladı.
Güneş 28 Ocak 2011’de aynı anda iki farklı noktadan müthiş bir enerji fışkırması gerçekleştirdi. SDO o sırada bu olayı görüntülemeyi başardı.