Titan şaşırtmaya devam ediyor. En son üzerinde Nil benzeri yapıdaki nehir haberini paylaşmıştım. Şimdi de dev uydunun yüzeyindeki göllerde yüzen buzullar olduğu belirlendi. Elbette bu keşifte de öncekilerde olduğu gibi Satürn Sistemi’ni araştıran Cassini Uzay aracının parmağı bulunuyort.
Kepler Teleskopu ile 461 gezegen adayı belirlendi. Aday gezegenlerden dördü Dünya’nın en fazla iki katı büyüklükte ve yörüngeleri sıvı suyun bulunabileceği yaşam alanı içinde yer alıyor.
Mayıs 2009 ile Mart 2011 arasında gerçekleşen gözlemlere dayanan verilerde küçük gezegen adayı olan yıldız sayısında belirli bir artış sağlandı.
Uluslararası bir gökbilim ekibi birbiri çevresinde dolanan ikili yıldız sistemlerindeki gezegenlerin sıra dışı yörüngelere sahip olabileceği üzerine bir çalışma gerçekleştirdi.
Güneş gibi tek yıldızların tersine ikili yıldızların yörüngelerinde kütle çekiminin değişimi nedeniyle gezegen sistemlerinde bir karmaşa sözkonusu olabilir.
Gece kafanı kaldırıp gökyüzüne bak. Yıldızları göreceksin. Aynı zamanda da göremesen de onların gezegenleri olduğunu düşünmelisin, hem de milyarlarca…
Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü bilimcileri beklenenden daha fazla sayıda gezegen olduğunu düşünüyor. Çalışmaya göre Samanyolu’nda en az 100 milyar gezegen var.
Bilimciler Vesta’nın evrimini ve doğasını anlamak için Şafak’ın kamerasından alınan görüntüleri işlemeye devam ediyor.
Vesta’nın güney yarımüresinde iki dev çarpma kraterinin kenarlarında ortaya çıkan bu koyu madde bugüne kadar gerçekleştirilen en kapsamlı araştırmaya neden oldu.
CSIRO’nun 64 m’lik Parkes radyo teleskopu ile yüklü parçacıkların gökadamız merkezinden süpersonik hızlarla uzaklaştığı tespit edildi.
2010 yılında “Fermi baloncukları” adıyla bilinen gözlemlere ait bulgular, Nature Dergisi’nin 2 Ocak sayısında Avustralya, ABD, İtalya ve Hollanda gökbilimcilerinin oluşturduğu bir ekip tarafından yayınlandı.
Gökbilimciler ilk kez dev gezegenlerin oluşumuna dair önemli aşamaları gözlediler. Gözlemlerde genç bir yıldızın etrafındaki disk maddesindeki boşluk boyunca ilerleyen dev gaz akışları tespit edildi. Tozlu disk bir boşluk sayesinde iç ve dış kısım olarak ikiye ayrılıyor.
Çubuklu sarmal gökada NGC 1097’nin merkezini saran parlak yıldız oluşum halkası Hubble Teleskopu ile görüntülendi. Görüntüde gökadanın tamamı görünmese de merkezi saran sarmal kolların görüntü çerçevesinin ötesine uzandığını tahmişn etmek zor değil.
Gökada 45 milyon ışık yılı uzaklıktadır.
2012’de Gökbilim’de neler oldu? Gerek Güneş Sistemi’nde, gerek çevremiz yıldızlarında, gerekse uzak evrende önemli keşifler yapıldı. bunların içinde bana göre en önemli 10 tanesini hatırlatmak istedim. 2013’de de bilimle kalın…
Yılın finalini Ulusal Optik Astronomi Gözlemevi (NOAO) ve WIYN’ın ortaklaşa elde ettiği geniş alanlı Kuğu görüntüsüyle yapıyoruz. Cisim gökyüzünde üç derecelik -yaklaşık 45 Dolunay- alanı kaplamaktadır. Bulutsu, Kuğu takımyıldızı yönünde ve 1500 ışık yılı uzağımızda yer almaktadır