ESO’nun Şili’de bulunan gözlemevlerindeki teleskoplardan üçünü kullanan gökbilimciler uzak bir yıldızın önünden geçtiği sırada yıldızın ışığını engelleyen cüce gezegen Makemake’yi gözlediler. Yeni gözlemlerle cüce gezegenin bir atmosferle çevrili olup olmadığı ilk kez kontrol edilmiş oldu.
ESA’nın Planck Uzay Teleskopu 1 milyar ışık yılı uzaklıktaki gökada kümelerini birbirine bağlayan on milyon ışık yılı uzunluğa sahip sıcak gaz köprüsünün varlığını ortaya çıkardı.
Planck’ın asıl görevi evrenin oluşumu sürecinde yayılan ilk ışık olan Kozmik Mikrodalga Arka planı (CMS) ortaya çıkarmaktır.
Artık doğrudan gözlem yoluyla kahverengi cüce ya da yeni gezegenleri keşfedebilen gökbilimciler, parlak bir yıldız olan Kappa Andromedae’nın çevresinde dolanan bir “süper-Jüpiter” keşfettiler.
Yeni gezegen Kappa Andromedae b, Jüpiter kütlesinin 12,8 katından biraz daha fazla kütlelidir.
Hubble Uzay Teleskopu ile elde edilen bu görüntüde, karanlık gökyüzünü ateş böcekleri gibi aydınlatmaya çalışan parlak gökadalar görülüyor. Görüntünün ortasının hemen üzerinde 4C 73.08 dev eliptik gökadası görülüyor. Bunun dışında görüntünün altında görülen parlak sarmal gökada, görüntüsüyle diğerlerinden ayrılıyor.
NASA’nın Hubble ve Spitzer uzay teleskopları, uzay doğasının doğal “mercek” etkisini kullanarak şimdiye kadar görülmüş en uzak gökada adayını buldular. Gökada Büyük Patlama’dan sadece 420 milyon yıl sonra oluşmuş.
İncelemeler gökadanın en az 600 ışık yılı genişliğe sahip olduğunu gösteriyor. Samanyolu ise 150 000 ışık yılı çapındadır.
Gökbilimciler güneş benzeri bir yıldızın sonunu izleyerek Güneş Sistemi’nin birkaç milyar yıl sonra karşılaşacağı kaderini ve sonuçta uzaya dağılan gaz kabuğundan yaşamın tekrar geri geleceğine yönelik kanıtları topluyor.
Abell 30 adlı gezegenimsi bulutsudan yayılan ışık bize 5500 yılda ulaşıyor.
ESA’nın Herschel ve XMM-Newton Gözlemevi’nin uzak-kızılötesi ve X-ışını verileriyle W44 süpernova kalıntısının yeni görüntüsü elde edildi. Görüntüde yıldızın patlaması sonucunda uzayda oluşan şok dalgaları kendini gösteriyor. Kartal takımyıldızındaki yıldız oluşum bölgesi 10 000 ışık yılı uzaklıktadır.
ESO’nun Çok Büyük Teleskop’unu kullanan gökbilimciler uzayda büyük olasılıkla yıldızı olmadan dolaşan bir gezegen buldular. Bu şimdiye kadarki en heyecan verici serbest dolaşan gezegen adayı ve 100-ışık-yılı uzaklığı ile bu tür nesneler arasında Güneş Sistemi’ne en yakın örneklerden birisi.
Balina takımyıldızındaki 200 ışık yılı uzaklıktaki 49 CETI adlı bir yıldız milyonlarca yıldır her altı saniyede bir kuyrukluyıldızlar tarafından bombardıman ediliyor.
Gökbilimciler geçtiğimiz son otuz yıl içinde yüzlerce yıldızın çevresinde tozlu diskler keşfetti. Bunlardan sadece ikisinin yörüngesinde büyük miktarda gaz olduğu belirlendi.
Bir grup gökbilimci kozmik ölçekte büyük bir çöküşün başladığını buldu. Bu türde şimdiye kadar yapılan en büyük çalışmaya göre evrendeki yıldız oluşum hızı 1/30’a kadar düştü ve bu düşüş hala sürüyor. Evren 13,4 milyar yıl önce büyük patlamanın ardından üç yüz milyon yıl süren süreç sonunda oluşmaya başladı.