Büyük kütleli yıldızların hayatı, patlamaları sonrasında görülen yapının incelenmesiyle ortaya çıkarılabilir. NASA’nın Chandra X-Işını Gözlemevi 12 yıldır gökada üzerinde çeşitli yerlerde görülen süpernova kalıntılarını inceliyor.
Bu incelemelerin son örneği ise G350.1+0.3 olarak kodlanmış süpernova kalıntısıdır.
NGC 3324’ün bu yeni görüntüsü MPG/ESO 2.2-metre teleskobu ile alınmıştır. NGC 3324’teki bir çok sıcak genç yıldızdan gelen yoğun mor-ötesi ışınım gaz bulutunun zengin renklerle ışıldamasına ve yıldızları çevreleyen gaz ve tozda bir oyuk oluşturmuştur. Bulutsu bizden 7500 ışık yılı uzaklıkta yer almaktadır.
Kepler 11 yeni gezegen sistemi ve 26 yeni gezegen daha keşfetti. Bu sistemler gezegen oluşumlarını anlamaya yardımcı olacak. Yıldızlarının yörüngesine yakın olan gezegenlerin büyüklüğü 1.5 Dünya yarıçapından Jüpiter büyüklüğüne kadar değişmektedir. On beşinin büyüklüğü Dünya ile Neptün arasındadır.
APEX teleskobunu kullanarak, bir astronomlar ekibi şimdiye kadarki erken Evren’deki en güçlü yıldız oluşum patlamaları ile bugüne kadar ki bulunan en kütleli galaksiler arasındaki bağı buldular. Bu gökadalar on milyar ışık yılı uzaklıkta yer almaktadır.
Cassini Titan’da kumulların bölgeden bölgeye değiştiğini ortaya çıkardı. Sonuçlar uydunun jeolojik ve iklimsel geçmişi hakkında bilgi veriyor.
Kumlu alanların miktarı görünüşe göre Titan’da tekdüze ova bolluğundan sonra ikinci sırada geliyor. Kumlu alanlar ABD büyüklüğünde bir alanı kaplıyor.
ESA’nın Planck Uzay Gözlemevi’nin Yüksek Frekans Aracı Büyük Patlama’dan (Big Bang) kalma ışık kalıntısı araştırmasını bitirdi. Aracın soğutucusu geçtiğimiz günlerde bitti. Ancak bilim insanlarına yeterli veri sağladı. Araç 2009’un Mayıs ayında fırlatılmıştı. Planck ile elde edilen ilk sonuçlar geçen yıl açıklanmıştı.
Kartal Bulutsusunu bu şekilde hiç görmediniz. 1995 yılında Hubble Uzay Teleskopu’nun elde ettiği Kartal Bulutsusu’nun “Yaratılış Sütunları” 20 yüzyılın en akılda kalan görüntülerden olmuştu. Bu yıldız oluşum bölgesi şimdi de ESA’nın iki teleskopu ile yeni bir görünüme kavuştu.
Bilim insanları uzunca bir süredir gökadamız çevresinde dolanan sönük cüce gökadaları keşfetmek için çaba gösteriyor. 18 Ocak’ta Keck II Teleskopu’nu kullanan gökbilimciler bu cüce gökadalardan birini keşfettiler. Uydu gökada, JVAS B1938+666 olarak kodlanan büyük kütleli gökadayı çekimsel mercek olarak kullanarak keşfedildi.
ESO’nun VISTA Teleskopu Sarmal Bulutsusu’nun çarpıcı yeni bir görüntüsünü elde etti. Bu yeni görüntü kırmızı-ötesi ışıkta çekilmiş olup, zengin yıldız ve gökada arkaplanına ışık tutmanın yanı sıra görülebilir ışıkta alınan görüntülerde görülemeyen soğuk gaz bulutu şeritlerini de gözler önüne sermektedir.
Kepler verilerini incelemeyi sürdüren gökbilimciler bir yıldızın çevresinde dolanan üç küçük gezegen keşfettiler. KOI-961 adlı yıldıza bağlı olan gezegenler 0.78, 0.73 ve 0.57 Dünya yarıçapına sahipler. Yani aşağı yukarı Mars boyutlarındalar. Her üç gezegenin de karasal olduğu düşünülüyor.