ESO’nun Paranal Gözlemevi’nde bulunan yeni VLT Tarama Teleskobu (VST) ve OmegaCAM kamerası ile alınan bu devasa görüntü, Aslan Takımyıldızı’ndaki parlak gökada üçlüsünü göstermektedir. Ancak bir gökbilimcinin dikkatini çekecek olan, önplandaki gökadalardan ziyade arkaplandaki sönük cisimlerdir.
NASA/ESA Hubble Uzay Teleskopu Geniş Alan Kamerası 3 ile Erboğa A Gökadası’nın güzel bir görüntüsünü elde etti.
NGC 5128 olarak da bilinen Erboğa A Gökadası tozlu yapısı ve karanlık maddesiyle ünlüdür. Hubble’ın yeni nesil kamerasıyla elde ettiği bu görüntü şimdiye kadar gökadanın alınan en iyi görüntüsüdür.
Avrupa Güney Gözlemevi’ne yeni bir teleskop eklendi: VST. Görünür ışık teleskopu olduğundan ESO’nun kırmızı ötesi tarama teleskopu VISTA’yı kusursuz bir şekilde tamamlayan VST, Omega Bulutsusu ve Omega Centauri küresel kümesinin yeni görüntüleri ile gücünü ortaya koymaktadır.
Görüntüleyicisi’nden yararlanarak NGC 6744’ün görüntüsünü elde ettiler. Bu etkileyici sarmal gökada, bir Güney takımyıldızı olan Tavus Kuşu (Pavo) Takımyıldızı’nda yer almakta ve bizden 30 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunmaktadır. Sanki uzaklardaki biri bize Samanyolu’nun görüntüsünü göndermiş gibi…
Her iki yarımkürenin de gökyüzü favorisi Deniz Kulağı Bulutsusu (Lagoon Nebula ya da M8) Samanyolu Gökadası’ndaki en ilginç yıldız doğum bölgelerinden biridir. Küçük teleskoplar ya da dürbünle bulanık kırmızımsı görüntüsüyle bölge yeni yıldız doğumlarına sahne olmaktadır. Bulutsu 5000 ışık yılı uzaklıktadır.
Et Kancası Gökadası çarpıcı bir şekilde yana yatmıştır. Sarmal kollardan biri kendi üzerine doğru sıkıca katlanmış ve yakın zamanda gerçekleşmiş bir süpernovaya evsahipliği yapmaktadır, diğer kol ise içerisindeki yeni yıldız oluşumları ile çekirdekten dışa doğru uzanmaktadır. İki farklı teleskopla sarmal gökadanın iki faklı görüntüsünü elde etmiştir.
ESO’nun 2.2 metrelik teleskopu ile elde edilen görüntüdeki gökadalar birbirlerine o kadar yakınlar ki, her birinin kütle çekim etkisi diğeri üzerinde bozucu etkiler yapabiliyor. Kütle çekim savaşında gökadalardan biri olan NGC 3169’un sarmal şekli bozulurken, yoldaşı NGC 3166 gökadasının da toz şeritleri parçalarına ayrıldı.
NGC 3582 bulutsusunun bu görüntüsü ESO’nun Şili’de bulunan La Silla Gözlemevi’ndeki 2.2 m’lik MPG/ESO teleskopunun Geniş Alan Görüntüleyicisi tarafından yakalanmıştır. Görüntüdeki dev gaz düğümleri Güneş’teki fışkırmalara oldukça benzemektedir. Bu düğümlerin ölen yıldızlar tarafından fırlatıldığı düşünülmekte.
Renk karmaşası içinde ve soyut bir resim çalışması gibi görünen bu görüntü aslında Ro Yılancı yıldızının da bulunduğu bir bulutsudur. NASA’nın WISE ile gözlenen bölge Dünya’ya en yakın yıldız oluşum merkezlerindendir. Ro Yılancı’yı saran bulut Yılancı ve Akrep takımyıldızlarının arasında yer alır.
ESO’nun Çok Büyük Teleskop’u ile elde edilen bu yeni resimdeki keskin kırmızı bulut NGC 371 yıldız kümesini saran ışıldayan hidrojen bölgesidir. Bu yıldızımsı bölge komşu gökadamız Küçük Macellan Bulutu’nda bulunmaktadır. Görüntüye hakim olan nesne, taşkın kan ile dolu bir havuza benzetilebilir.