NASA tarafından desteklenen bir gökbilim ekibi bir yıldızdan epeyce uzak bir konumda dolanan Jüpiter büyüklüğünde yeni bir ötegezegen sınıfı oluşturdular.
Keşif Japonya-Yeni Zelanda ortak çalışması olarak 2006 ve 2007 yıllarında Samanyolu üzerinde gerçekleştirilen bir tarama ile bulunan 10 gezegene dayanıyor.
NASA’nın Kepler Uzay Teleskopu şimdiye kadar gezegen olması muhtemel 1235 nesne belirledi. Berkeley Üniversitesi’ndeki araştırmacılar bu gezegenlerden akıllı bir sinyal bulabilmek için radyo teleskoplarıyla kolları sıvadı.
Robert C. Byrd Green Bank Teleskobu ile bir saat içinde sekiz gezegen taraması gerçekleştirildi.
Evrende yalnız mıyız? Uzayın herhangi bir yerinde Dünya gibi yaşam olan bir gezegen bulunuyor mu? Bu sorunun yanıtını arayan gökbilimciler çalışmalarını yıldızlarının yaşam alanı içinde bulunan karasal gezegenlerde yoğunlaştırdı. Çünkü yaşam alanı içinde yer alan bir gezegende yaşam için en gerekli madde olan sıvı su bulunabilir.
NASA’nın Galileo uzay aracından alınan veriler ışığında Jüpiter’in Io uydusunda yüzeyin altında magmadan oluşan sıvı okyanus olduğu belirlendi.
Veri Güneş Sisteminin bilinen en volkanik nesnesi olan Io’da magma tabakasının varlığını doğrudan gözlemle onaylanmasını sağladı. Okyanus yüzeyin 30-50 km altında bulunuyor.
Güneş Sistemi’nin beşinci cüce gezegeni Haumea ve iki uydusundan en az birinde kütle çekimine bağlı gel-gitler nedeniyle yüzeydeki kristalize su-buzu sıcaklık değişiminden etkileniyor. Gezegenin şekli eliptik. Gezegenin Hi’iaka ve Namaka adlı karanlık uzayda parlayan iki de uydusu bulunuyor.
Ünlü süpernova kalıntısı Yengeç Bulutsusu’nda (Crab Nebula) öncekilere göre beş kat daha parlak bir parlama fark edildi. Altı gün süren Parlama, NASA’nın Fermi Uzay Teleskopu ile 12 Nisan’da görüldü.
Patlayan bir yıldızdan oluşan bulutsudan yayılan ışık Dünya’ya ilk kez 1054 yılında ulaştı. Bulutsu 6500 ışık yılı uzaklıktaki Boğa takımyıldızında yer alıyor.
1995 yılından bu yana Güneş dışındaki yıldızların çevresinde dolanan 500’den fazla gezegen keşfedildi. Ancak son birkaç yılda gökbilimciler bu gezegenlerden bazı “sıcak Jüpiter”lerin yıldızların çevresinde yıldıza göre ters yönde dolandığını belirlediler. Northwestern Üniversitesi’ndeki gökbilimcilere göre bu tam anlamıyla bir ‘çılgınlık’…
Büyük olmak her şey değildir… En azından gökbilimde. NGC 4214 gökadası küçük bir gökada olmasına karşılık içeriği oldukça dolu. Kırmızı süper dev yıldız, genç yıldız oluşum bölgesinden yaşlı kümelere kadar bir gökbilimcinin isteyeceği her nesneyle doludur. NGC 4214’e kırmızı rengini veren gaz yıldız oluşumu için bol malzeme barındırıyor.
Her iki yarımkürenin de gökyüzü favorisi Deniz Kulağı Bulutsusu (Lagoon Nebula ya da M8) Samanyolu Gökadası’ndaki en ilginç yıldız doğum bölgelerinden biridir. Küçük teleskoplar ya da dürbünle bulanık kırmızımsı görüntüsüyle bölge yeni yıldız doğumlarına sahne olmaktadır. Bulutsu 5000 ışık yılı uzaklıktadır.
Bu haberi duymuş olabilirsiniz: Elenin kuyrukluyıldızı 16 Ekim’de Dünya’ya en yakın konumundan geçecek. Bu geçiş bizim geleceğimizi etkileyecek mi? Ya da Dünya’daki tektonik plakaları etkileyebilir mi? Gel-gitlere neden olur mu? İnternette bunun gibi soruları yanıtlayan birçok yanlış ve kafa karıştırıcı bilgi bulunuyor.