NASA’nın Güney yarıküredeki radyo teleskoplarını kullanan araştırmacılar bir gökada merkezindeki süper kütleli karadelikten fışkıran madde akımları (jetler) olduğunu keşfettiler. 12 milyon ışık uzaklıktaki NGC 5128 olarak da bilinen Erboğa A gökadası bilinen ilk radyo kaynaklarından biridir. Gökada Erboğa takımyıldızında bulunuyor.
ESO’nun Çok Büyük Teleskopu (VLT) ile NASA’nın Cassini uzay aracı birlikte çalışarak Satürn gezegeninin atmosferinde nadir görülen bir fırtınayı şimdiye dek mümkün olmayan oldukça ayrıntılı bir şekilde görüntüledi. Uluslararası bir ekip tarafından yürütülen yeni çalışma Science dergisinin bu haftaki sayısında yayınlanacak.
NASA tarafından desteklenen bir gökbilim ekibi bir yıldızdan epeyce uzak bir konumda dolanan Jüpiter büyüklüğünde yeni bir ötegezegen sınıfı oluşturdular.
Keşif Japonya-Yeni Zelanda ortak çalışması olarak 2006 ve 2007 yıllarında Samanyolu üzerinde gerçekleştirilen bir tarama ile bulunan 10 gezegene dayanıyor.
NASA’nın Kepler Uzay Teleskopu şimdiye kadar gezegen olması muhtemel 1235 nesne belirledi. Berkeley Üniversitesi’ndeki araştırmacılar bu gezegenlerden akıllı bir sinyal bulabilmek için radyo teleskoplarıyla kolları sıvadı.
Robert C. Byrd Green Bank Teleskobu ile bir saat içinde sekiz gezegen taraması gerçekleştirildi.
Evrende yalnız mıyız? Uzayın herhangi bir yerinde Dünya gibi yaşam olan bir gezegen bulunuyor mu? Bu sorunun yanıtını arayan gökbilimciler çalışmalarını yıldızlarının yaşam alanı içinde bulunan karasal gezegenlerde yoğunlaştırdı. Çünkü yaşam alanı içinde yer alan bir gezegende yaşam için en gerekli madde olan sıvı su bulunabilir.
NASA’nın Galileo uzay aracından alınan veriler ışığında Jüpiter’in Io uydusunda yüzeyin altında magmadan oluşan sıvı okyanus olduğu belirlendi.
Veri Güneş Sisteminin bilinen en volkanik nesnesi olan Io’da magma tabakasının varlığını doğrudan gözlemle onaylanmasını sağladı. Okyanus yüzeyin 30-50 km altında bulunuyor.
Güneş Sistemi’nin beşinci cüce gezegeni Haumea ve iki uydusundan en az birinde kütle çekimine bağlı gel-gitler nedeniyle yüzeydeki kristalize su-buzu sıcaklık değişiminden etkileniyor. Gezegenin şekli eliptik. Gezegenin Hi’iaka ve Namaka adlı karanlık uzayda parlayan iki de uydusu bulunuyor.
Ünlü süpernova kalıntısı Yengeç Bulutsusu’nda (Crab Nebula) öncekilere göre beş kat daha parlak bir parlama fark edildi. Altı gün süren Parlama, NASA’nın Fermi Uzay Teleskopu ile 12 Nisan’da görüldü.
Patlayan bir yıldızdan oluşan bulutsudan yayılan ışık Dünya’ya ilk kez 1054 yılında ulaştı. Bulutsu 6500 ışık yılı uzaklıktaki Boğa takımyıldızında yer alıyor.
1995 yılından bu yana Güneş dışındaki yıldızların çevresinde dolanan 500’den fazla gezegen keşfedildi. Ancak son birkaç yılda gökbilimciler bu gezegenlerden bazı “sıcak Jüpiter”lerin yıldızların çevresinde yıldıza göre ters yönde dolandığını belirlediler. Northwestern Üniversitesi’ndeki gökbilimcilere göre bu tam anlamıyla bir ‘çılgınlık’…
Büyük olmak her şey değildir… En azından gökbilimde. NGC 4214 gökadası küçük bir gökada olmasına karşılık içeriği oldukça dolu. Kırmızı süper dev yıldız, genç yıldız oluşum bölgesinden yaşlı kümelere kadar bir gökbilimcinin isteyeceği her nesneyle doludur. NGC 4214’e kırmızı rengini veren gaz yıldız oluşumu için bol malzeme barındırıyor.